Blog

Zaburzenie uwagi i nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) dotyka zarówno dzieci, jak i dorosłych. Jednak objawy oraz ich nasilenie różnią się w zależności od wieku. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznego wsparcia i leczenia osób z ADHD.

Bezsenność to powszechny problem zdrowotny, który wpływa na jakość życia, zdolność do pracy oraz relacje międzyludzkie. Leczenie tego schorzenia obejmuje różne metody, mające na celu zmniejszenie objawów i eliminację przyczyn zaburzeń snu. W artykule omówione zostaną kluczowe aspekty terapii, takie jak diagnoza, terapia behawioralna, farmakoterapia oraz zmiany stylu życia. Przedstawione zostaną również alternatywne podejścia terapeutyczne oraz konieczność monitorowania i dostosowywania leczenia do potrzeb pacjenta.

Choroba afektywna dwubiegunowa to poważne zaburzenie psychiczne, które wpływa na wiele aspektów życia. Objawia się nagłymi zmianami nastroju, pomiędzy manią a depresją. Mania to stan podwyższonego nastroju i energii, podczas gdy depresja wiąże się z uczuciem smutku i apatii. Rozpoznanie tego schorzenia jest kluczowe dla skutecznego leczenia oraz poprawy jakości życia. 

U dzieci pierwszy epizod może się pojawić już w 7 – 8 r. ż. Najczęstszą grupę pacjentów stanowią jednak osoby w wieku 19-25 lat. Objawy obejmują obsesje (natrętne myśli), kompulsje i rytuały (natrętne czynności), pierwotne spowolnienie czyli znaczne wydłużenie czasu poświęconego na wykonywanie rutynowych czynności oraz trudności związane w zapoczątkowaniu danej czynności i wykonaniem jej do końca.

Im wcześniej zostanie zdiagnozowana depresja u dziecka, tym większe są szanse na skuteczne leczenie i powrót do zdrowia. Dlatego tak ważne jest, aby rodzice, nauczyciele i opiekunowie byli świadomi objawów depresji u dzieci oraz potrafili je rozpoznać. W przypadku zaobserwowania niepokojących zmian w zachowaniu dziecka, jak spłaszczone reakcje emocjonalne lub zniechęcenie do aktywności, które wcześniej sprawiały radość, warto jak najszybciej skonsultować się z lekarzem lub psychologiem.

XXI wiek to czas, w którym dominuje siedzący tryb życia, coraz więcej czasu spędzamy przed ekranami komputerów i telefonów. Ciało człowieka stworzone jest do ruchu i to on powinien nam towarzyszyć każdego dnia.
WHO zaleca wszystkim dorosłym co najmniej od 150 do 300 minut umiarkowanej aktywności tygodniowo lub 75–150 minut ćwiczeń o dużej intensywności, a dzieciom i młodzieży średnio 60 minut umiarkowanej aktywności fizycznej dziennie, w tym co najmniej 3 razy w tygodniu powinien być to intensywny wysiłek (aerobowy).