Blog

„Seksualność jest kluczowym aspektem życia człowieka przez całą jego długość trwania, a w jej skład wchodzą płeć, role i tożsamości płciowe, genderowe, orientacja seksualna, erotyzm, przyjemność, intymność oraz reprodukcja. (…) Seksualność człowieka pozostaje pod wpływem złożonego oddziaływania czynników biologicznych, psychologicznych, społecznych, ekonomicznych, politycznych, kulturowych, prawnych, historycznych, religijnych oraz duchowych” - Deklaracja praw seksualnych 2014 r.

Wczesne rozpoznanie symptomów to szansa na szybkie rozpoczęcie wsparcia terapeutycznego.
Najwcześniejsze behawioralne oznaki mogące świadczyć o objawach spektrum autyzmu dotyczą nieprawidłowości w rozwoju społecznym, trudności w komunikowaniu się oraz nietypowych rozwojowo zabaw.

Dla dzieci moment pójścia do szkoły (6-7 rok życia) to wejście w nowy, nieznany świat. Jest to kolejny okres rozwojowy i chociaż to nadal czas dzieciństwa, dzieci podejmują wówczas pierwszy krok w stronę rzeczywistości dorosłych. Można powiedzieć, że w pewnym sensie kończy się czas beztroskich zabaw, a zaczyna „obowiązek szkolny”. Muszą poznać nowe reguły, oczekiwania wobec nich i zrozumieć ich sens.

Coraz częściej czytam na postach, że siedząc w domu zaczynamy tyć. Jak zapewne wszyscy się domyślają przyczyną tego jest nie tylko brak ruchu, ale również stres i w konsekwencji większa skłonność do podjadania.

Problematyka dorastania, kształtowania się tożsamości, wchodzenia w dorosłość, to coraz częściej wiążące się z tym zagrożenia, napięcia, a w konsekwencji lęk o dorastające osoby.

Samouszkodzenie (zachowanie autoagresywne) jest to nieakceptowalne społecznie, celowe uszkodzenia ciała, wywołujące krwawienie, zasinienie lub ból, podejmowane w celu redukcji dyskomfortu psychicznego. Takie zachowanie zazwyczaj pozbawione jest intencji samobójczych. Dzieci i młodzież dokonują samookaleczeń najczęściej w celu uwolnienia się od negatywnych emocji lub myśli, rozwiązania trudności interpersonalnych (rówieśniczych, rodzinnych) czy wywołania w sobie pozytywnych odczuć.

Anoreksja (jadłowstręt psychiczny) należy do zaburzeń odżywiania się o charakterze psychogennym. Określenie „jadłowstręt psychiczny” może być mylące, ponieważ sugeruje, że głównym problemem w tym zaburzeniu jest utrata apetytu, choć w rzeczywistości najważniejszym kryterium diagnostycznym anoreksji jest fanatyczne dążenie do szczupłej sylwetki wynikające z silnego, trudnego do opanowania lęku przed otyłością oraz zaburzony obraz własnego ciała.