Diagnoza zespołu Aspergera

W Centrum Medycznym PSYCHE zajmujemy się diagnozowaniem zespołu Aspergera (ZA) u dzieci i dorosłych. Ze względu na to, że zespół Aspergera nie jest chorobą, tylko zaburzeniem rozwojowym, czasem nawet doświadczony lekarz może mieć kłopot z postawieniem jednoznacznej diagnozy. Dlatego czas poświęcony na jej postawienie może być inny u różnych pacjentów. Czasem potrzebnych jest kilka miesięcy na obserwowanie zachowania dziecka.


Diagnoza zespołu Aspergera niekiedy składa się z kilku etapów:

  • szczegółowego wywiadu,
  • obserwacji pod okiem psychologa,
  • diagnozy psychologicznej,
  • współpracy z psychiatrą,
  • diagnozy psychiatrycznej.

 

Terapia pacjentów z zespołem Aspergera


Dzieci i dorośli, u których zdiagnozowano zespół Aspergera, najczęściej nie muszą zażywać żadnych leków. Pomoc terapeuty ogranicza się natomiast do wykonywania z pacjentem różnego rodzaju ćwiczeń: treningu umiejętności społecznych czy zajęć z integracji sensorycznej. Niekiedy, gdy u pacjenta pojawiają się wahania nastroju lub nadpobudliwość, włączane jest leczenie farmakologiczne oraz konsultacje z innymi specjalistami – w formie psychoterapii indywidualnej lub terapii rodzinnej.

Jak zachowuje się osoba z zespołem Aspergera?


Osoby z zespołem Aspergera już jako dzieci często przejawiają silną niechęć do przebywania z rówieśnikami. Objaw ten zazwyczaj nasila się z wiekiem, prowadząc wielokrotnie do „izolowania się” od znajomych czy nawet rodziny. Nawet jeśli osoba z ZA postanowi z kimś porozmawiać, często nie potrafi przestać opowiadać o swoich zainteresowaniach i przerywa lub ignoruje swojego rozmówcę. Wynika to z tego, że osoby z zespołem Aspergera zazwyczaj z uporem dążą do poszerzania wiedzy w ulubionej dziedzinie i zdarza się, że nie mogą przestać myśleć o swojej pasji. Co ciekawe, często odnoszą one spektakularne sukcesy zawodowe.


Warto wspomnieć również o niechęci do zmian, która często pojawia się u dzieci z zespołem Aspergera. Bardzo ciężko jest im zaakceptować konieczność podróżowania do nieznanych miejsc i poznawania nowych ludzi. W takich sytuacjach często zdarza im się reagować nadmiernymi emocjami, zanosić panicznym płaczem.